Okumak Üzerine

Teknoloji çağında kitap okumak zor olsa da kendini özleten bir eylem. Oysa kolaydı, kanepeye uzanıp okumaya başlayacaktın, arada da kahveni yudumlayacaktın.

Bir de canımız kanımız ayraçlar var tabii... Kitap ayracı yerine kullanılan nesneler var veya. Şimdiki kitapları satarken kitabın arasına karton bir ayraç koyuveriyorlar; tadı tuzu kalmıyor ayraç olayının. Post-it dedikleri minik yapışkanlı kağıtlar (post-it esasen bir marka oysa; mendile selpak demek kadar saçma bizim yaptığımız) mesela, ben nostaljik takılmak için en küçük boyda ve sarı olanlarını kullanıyorum. Bir de şu test çözenlerin takıldığı soruyu işaretlemek için kullandığı şeffaf renkli minik yapışkanlı parçalar var. Onu daha çok hoşuma giden cümleleri işaretlemek için kullanıyorum. Bunların dışında;

-Peçete,
-Kalem,
-Lip balm (baya bildiğin Blistex filan),
-(Küçük boy) Boş ıslak mendil paketi,
-İlaç prospektüsü ve mıknatıslı ayraç kullanmışlığım var.

İnsanlar para verdiği için sayfalarına kıyamasa da ben satırların altını çizmeyi sevdiğimi fark ettim, nasıl para verdim diye defterleri tertemiz bırakmıyoruz, bu da o hesap. Kitaplar küçük kahve lekeleriyle, buruşan sayfalarıyla, sayfaların kenarına alınan notlarıyla güzel. Gelin görün ki sayfalarını tırmalayacak bir kedim bile yok, anlıyor musunuz?

Olsun, yine de gülümsemek lazım.